Stworzeni do ... skakania!

Mamy prawie połowę kwietnia, więc jesteśmy na półmetku naszego mini projektu, w którym poznajemy tajniki średniowiecznych czasów. Za nami także wieczorna próba odwagi zorganizowana przez Basię i jej znajomych harcerzy, którym serdecznie dziękujemy za pomoc. Dzięki tej grze terenowej mogliśmy nie tylko zdrowo ze sobą porywalizować (Bobrek v Rozbark), ale także zachwycić się pięknem zrewitalizowanego Parku Miejskiego Kachla przy ul. Wrocławskiej. Polecam Wam to miejsce na wiosenne spacery i ciepłe dni - jest tam niezwykle uroczo a nawet romantycznie - o czym przekonaliśmy się także podczas naszych zajęć. Na dobry początek dostaliśmy mapę - kto mnie zna, ten wie, że dużo mi to nie pomogło =) więc przewodnictwem naszej, jakże męskiej drużyny (ja i 3 chłopa) zajął się Patryk. Ruszyliśmy naprzód w poszukiwaniu stacji z harcerzami radząc sobie raczej spontanicznie niż posiłkując się mapą (Pana, zadanie jest?) dotarliśmy do wszystkich punktów i to przed drużyną z Rozbarku! A na czym polegały próby odwagi i romantyzm naszej gry? Polowaliśmy na dzikie zwierzęta (a raczej na ich fotografie), rozgrywaliśmy partię szachów, starej znanej od średniowiecznych czasów rozrywki (zupełnie nie mając pojęcia jak się to robi - a Dawid ograł harcerza!), rozwiązywaliśmy krzyżówki, budowaliśmy wieżę, rozpoznawaliśmy muzy a nawet przygotowaliśmy magiczny napój miłosny, który chłopcy wypili do dna! =) a potem zrywali dla mnie kwiatki - tak, bywają uroczy=)

Z dzielnicy Rozbark ;)

Czas leci nieubłaganie, mija tydzień za tygodniem.. u nas dzieje się coraz więcej i nawet nie wiem kiedy mija tak długi czas od opowiedzenia Wam co u nas słychać. A słychać wiele. Mamy parę zmian w grupie w postaci nowych osób, które już zdążyły się poczuć w grupie dobrze. Jesteśmy na półmetku naszego cyklu zajęć „Śladami Przeszłości” (ale o tym w kolejnym wpisie) i rozpoczęliśmy sezon Szkoły Mobilnej! Co w tym wszystkim jest najfajniejsze? Słoneczko, które nam towarzyszy, chyba cieszy się, że spędzamy tyle czasu w terenie ;)

Spokojnej Wielkanocy

Drodzy Czytelnicy,

życzymy Wam spokojnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego,

niech życie zwycięży śmierć, światło zapanuje nad ciemnością, a wiara, nadzieja i miłość będą obecne w naszych sercach, myślach, słowach           i czynach.

Grupa Pedagogów Ulicy UNO z Centrum Misji i Ewangelizacji
 Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP

Międzynarodowy Dzień Dziecka Ulicy

Grupa Pedagogów Ulicy UNO Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP z Bytomia zaprasza serdecznie na konferencję z okazji obchodów Międzynarodowego Dnia Dziecka Ulicy:

„Od obserwacji do relacji. Streetworking wśród dzieci i młodzieży marginalizowanej społecznie”.

Celem konferencji jest przybliżenie uczestnikom założeń metody street-work wśród dzieci i młodzieży.

Wśród zaproszonych gości są przedstawiciele samorządu, świata nauki, Policji, wieloletni praktycy organizacji pozarządowych, którzy realizują programy pedagogiki środowiskowej, specjaliści terapii uzależnień oraz Porozumienia Bez Przemocy.

Konferencja adresowana jest do osób, które na co dzień pracują z dziećmi i młodzieżą marginalizowaną społecznie: pracowników świetlic środowiskowych i socjoterapeutycznych, pedagogów szkolnych, kuratorów, pracowników socjalnych, asystentów rodziny, duszpasterzy, streetworkerów,, studentów kierunków pedagogicznych.

Serdecznie zapraszamy także przedstawicieli urzędów miast i gmin Województwa Śląskiego oraz osoby zainteresowane tematyką pracy środowiskowej z dziećmi i młodzieżą.

Jako Grupa Pedagogów Ulicy UNO od 2010 roku realizujemy program pedagogiki ulicy w dwóch bytomskich dzielnicach: Bobrek i Rozbark.

12 kwietnia w godzinach 10.00–14.00 (rejestracja uczestników od godz. 9.30) 
Miejsce: Bytom-Miechowice, ul. Matki Ewy 1, budynek "Cisza Syjonu"

Zgłoszenia do 8 kwietnia: mailowe (imię i nazwisko oraz nazwa instytucji/organizacji) lub telefoniczne: tel. 693 92 73 73, uno@cme.org.pl.

Wydarzenie https://www.facebook.com/events/1669996269889592/

Szczegółowy program konferencji:

http://cme.org.pl/index.php?D=904

Organizator: Centrum Misji i Ewangelizacji Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, Grupa Pedagogów Ulicy UNO

Partnerzy: Kopex Group, Śląska Wspólnota Rycerskiego Zakonu Joannitów, Centrum Ewangelickie im. Matki Ewy w Bytomiu-Miechowicach

Wydarzenie jest częścią projektu „Wielka draka w bytomskiej dzielnicy” finansowanego przez Kopex Group S.A.

Przeszkoleni i gotowi!

Za nami zwariowane zajęcia, ale także intensywny weekend. Bardzo się cieszyłyśmy, że grupa 11 młodych ludzi postanowiła spędzić swój wolny czas razem z nami i poznać tajniki pracy na ulicy z wykorzystaniem Szkoły Mobilnej. Druga edycja szkolenia "Szkoła inna niż wszystkie" dobiegła końca! Teraz już tylko czekamy na cieplejsze dni i początek kwietnia, by wyruszyć z zieloną skrzynią na podwórka Bobrka oraz Rozbarku i przemienić teorię w praktykę! A jak było 18, 19 i 20 marca w budynku Ciszy Syjonu przy ulicy Matki Ewy 1 w Bytomiu? Zobaczcie sami!

Trochę tu i trochę tam...

Nie wiem jak Wam, ale mi czas leci tak szybko, że nawet nie nadążam pisać Wam co u nas. A dzieje się tak strasznie dużo. W marcu zaczęliśmy wspólnie razem z Bobrkiem i Rozbarkiem realizować nasz mini projekt "Śladami przeszłości" dofinansowany ze środków Gminy Bytom, poznaliśmy więc Panów Rycerzy, pisaliśmy kodeksy ptasim piórem a nawet wyjechaliśmy na całodzienną wycieczkę do Krakowa, by odkryć tajemnice Wawelu i podziemi krakowskiego rynku. Ale poza tym spędzaliśmy czas także tu - w Bytomiu, pluskając się na basenie, czy podbijając świat i zagarniając nowe terytoria w czasie gry "Państwa, miasta" na podwórkach Bobrka. Zrealizowaliśmy też kolejną edycję szkolenia "Szkoła inna niż wszystkie" dzięki czemu poznaliśmy 11 wspaniałych młodych ludzi.

Dobra, to by było tak hasłowo - a teraz już rozwijam.

Nasza nowa przestrzeń ;)

Luty był dla nas bardzo pracowitym okresem, nie tylko z powodu przygotowań do ferii zimowych. Zrobiliśmy wielkie porządki wśród naszych rzeczy, pozbyliśmy się kilku zbędnych rzeczy, przeanalizowaliśmy nasz bagaż doświadczeń i ruszyliśmy otworzyć nowy rozdział. Po lutowym urlopie wróciliśmy do nowego miejsca – Ciszy Syjony, gdzie zagospodarowane zostały dla nas pomieszczenia biurowe, magazyny oraz salka na zajęcia dla dzieci. Dziś witamy was z nowego miejsca, tak samo zapracowani jak poprzednio, z masą nowych pomysłów i całkiem inną energią niż do tej pory. Jeszcze się oswajamy, powoli porządkujemy przestrzeń wokół nas i zamykamy niektóre sprawy i niedomówienia. Przyzwyczaić musieliśmy się do krzywych podłóg (tak, tak, szkody górnicze), dużej i cichej przestrzeni (przyznam, że początkowo budynek mnie przerażał), ciężkich drzwi. Cieszymy się jednak z jasnych i słonecznych pomieszczeń. I dużego magazynu dzięki któremu możemy odkrywać zapomniane już gry i z łatwością znaleźć interesujący nas sprzęt sportowy ;)

Bal prawie karnawałowy na zakończenie ferii ;)

Po tym wspólnym tygodniu okazuje się, że nie tylko jak Kasia pisała – razem się da. Po tych burzliwych sześciu dniach okazało się, ze razem jest fajniej. Nasi podopieczni drugi tydzień ferii spędzili wspólnie, tym razem bez nas, my troszeczkę odpoczywaliśmy ;)

Z małym opóźnieniem pozwólcie, że opowiem Wam o naszym ostatnim dniu – BALU! Bo czy jest lepsza forma podsumowania tego aktywnego czasu niż wspólna zabawa i muzyka, która wszystkich łączy? A do tego trochę rywalizacji. Dziewczyny na chłopców konkurowały w jedzeniu cytryny z uśmiechem na twarzy oraz w grupowym karaoke. A my trochę potańczyłyśmy do śpiewanych przez nich piosenek, przynajmniej niektórych.. Były krzesełka, kalambury i limbo, a na koniec – wspólne Just Dance. To zdecydowanie to, co lubimy najbardziej. Okazja by się trochę poruszać, nabrać dystansu do siebie, powygłupiać. W ciemnościach i skupieniu na wyświetlanych krokach nikt nie ma czasu by poobserwować innych. A Ci, którzy tańczyć nie chcieli zagadali się niezwracająca uwagi na nasze pląsy ;d

Zapowiadamy Wam, że to nie były ostatnie wspólne zajęcia – przed nami wycieczka śladami przeszłości. Zaglądajcie by zobaczyć co fajnego wymyśliliśmy ;)

I da się razem =)

Za nami cały tydzień wspólnych zabaw, warsztatów, wycieczek. O poniedziałku i wtorku już słyszeliście; nieśmiało przełamaliśmy lody, by poznać się trochę lepiej i razem spędzić czas. Powiem Wam, że naprawdę udało nam się pod tym względem osiągnąć sukces, obie grupy fajnie ze sobą funkcjonują i te zajęcia na pewno nie były wspólnymi ostatnimi. Przed nami jeszcze tylko wielka impreza, do której specjalnie się dziś przygotowaliśmy. Ale najpierw o tym, co już było.

FERIE - czas start! ;)

Z czystą kartą i nową energią rozpoczęliśmy nasze ferie zimowe. Dając sobie drugą szansę na polubienie się rozpoczęliśmy integracją. Był śmiech, pojawiły się prawdziwe imiona (w Andrzejki gościli Zbyszkowie, Zdziśkowie itp.), a nawet zawarły się nowe znajomości. Nie wszyscy bawili się tak dobrze, znalazła się osoba, która postanowiła wrócić do domu wcześniej. Jednak ogół wróżył dobrze na kolejne dni… popołudniu wybraliśmy się do BCKina na „Igrzyska Śmierci”. Pomimo długości i napisów udało nam się wysiedzieć do końca, a nawet niektórym film się spodobał. Rozbark chętnie obejrzy na zajęciach kolejną część… z lektorem ;)

Drugiego dnia nasze grono się powiększyło, więc i ciekawiej się zrobiło. Rozpoczęliśmy dzień od małej pomyłki. Wyruszając na wyprawę po Szlaku Matki Ewy postanowiliśmy poczekać na Anię pod innym 

Kościołem. Ania chwilę zmarzła, a my mieliśmy poranny spacer. Wędrówka się dłużyła, a pokonywane kilometry spowodowały ból nóg, stóp i kolan, jednak udało nam się dotrwać i przejść cały szlak (Aniu, dziękujemy!!). A nawet zahaczyć o dodatkowy punkt programu, chłopcy za odwagę i powiedzmy grzeczne zapytanie Pana o wpuszczenie do kostnicy mogli zabrać nas do grobów potomków Matki Ewy. Po wycieczce ogrzaliśmy się przy ognisku, a tym samym tradycyjnie otworzyliśmy sezon grillowo-ogniskowy! W drugiej części mieliśmy gościa, który przybył do nas ze średniowiecza! Pan Eugeniusz uraczył nas ciekawymi historiami i filmikami. Zafascynował nas stroje i pobudził ciekawość… niektórych. Panie Eugeniuszu ogromne podziękowania, podziwiamy rodzinną pasję! ;)

 Jak to przy naszych dzieciakach bywa nie zawsze jesteśmy w stanie przewidzieć jak dzień się zakończy lub potoczy, dlatego tego dnia wróciliśmy do domu szybciej. Dziś zaczynamy z nowym zapałem, nowymi zabawami i nowymi zaproszonymi gośćmi ;)