Mały skrót informacji - czyli o tym co za nami na Rozbarku ;)

Wszyscy doskonale wiecie, ale pozwolę sobie przypomnieć, że aktualnie realizujemy dwuletni projekt. Co to dla nas znaczy? Że spokojnie mogliśmy podjąć pracę z dwiema grupami na każdej dzielnicy - rok po roku. Co to znaczy praktycznie? Że realizujemy przez dwa lata podobny program - pracujemy według konkretnego schematu - wyjścia poza dzielnicę, zajęcia dzielnicowe oraz wyjazd do zaprzyjaźnionej Parafii Ewangelickiej w Miechowicach. Gramy w gry terenowe i planszowe, przygotowujemy różne warsztaty, zapraszamy ciekawych ludzi, wspólnie organizujemy festiwal zabawy i odwiedzamy rok po roku te same miejsca. Jedne okazują się strzałem w 10tkę, inne są mniejszą atrakcją. Jak wiecie nasza praca jest bardzo swobodna, staramy się podążać za podopiecznymi, jesteśmy dość elastyczni i lubimy wyzwania, więc myśl pewnej powtarzalności na początku roku powodowała u mnie myśli - znowu to samo. Kurczę, w jakim błędzie byłam! Inna grupa, inne osoby, temperamenty i pasje powodują, że nic nie jest nigdy takie samo. Fajnie jest móc to zobaczyć i uczyć się tych "samych" sytuacji na nowo.
Za nami owocny czas. Wybraliśmy się do Zatoru po przebywać z Dinozaurami. Troszkę poznać ich historię, troszkę się pobawić i co najważniejsze - zintegrować. Zintegrować pomiędzy grupami, bo pojechaliśmy wszyscy razem, ale też ze sobą, bo u nas, na Rozbarku, kolejne zmiany i nowe osóbki.

Dobry początek - Rozbark

Jak ten czas szybko leci! Dopiero był styczeń, zasiadałyśmy z Karoliną przy stole i zastanawiałyśmy się, jaką grupę założyć, a tu za nami już prawie 3 miesiące! I to jakie! Pewnie nie będzie dla Was zaskoczeniem, gdy powiem, że u nas dużo się dzieje. Zastanawiam się czy kiedyś zasiądę przed komputerem i otworzę bloga by napisać - ale u nas jest spokojnie.
Za nami sporo integracji na dzielnicy, postanowiłyśmy przez pierwszy miesiąc skupić się bardziej na budowaniu relacji - często graliśmy w gry terenowe, chociaż nie wszyscy u nas lubią aktywność fizyczną, za nami wiele chwil przy planszówkach i całe godziny rozmów! Czas na Miechowicach wykorzystujemy na warsztaty - więc udało nam się już stworzyć własną grę oraz lizaki! A nawet pewnego dnia grupa nas zaskoczyła i przygotowali dla nas ... placki ziemniaczane na obiad! Sami ;)
W marcu podjeliśmy pierwsze próby integracji grup. Na początku był wspólny wyjazd do kopalnii Srebra w Tarnowskich Górach. Chociaż doświadczenie ciekawe to grupy wolały zostać w swoim składzie. Na koniec miesiąca tradycyjnie zasiedliśmy przy wielkanocnym stole - to był strzał w 10tkę! Nic tak nie łączy, jak wspólny posiłek i zabawy! ;)

"Szkoła inna niż wszystkie"

 Dosłownie przedwczoraj, tj. 18 marca 2018 roku zakończył się nasz 20 godzinny trening na edukatorów przy Szkole Mobilnej.

Prowadzącą szkolenie była Małgorzata Mia Baran, koordynatorka programu Szkoła Mobilna w Fundacji Ukryte Skrzydła z Krakowa. W małej grupie uczestników, którzy zdecydowali się, mimo mrozów i śniegów, do nas dotrzeć, zagłębialiśmy się w kilka dla edukatora/streetworkera ważnych tematów. Poruszaliśmy takie zagadnienia jak: osoba dorosła w życiu dziecka, poczucie własnej wartości, komunikacja werbalna i niewerbalna, środowisko dorastania, role społeczne i grupowe, kreatywność i znaczenie zabawy. Osobiście uważam, że każdy z tych tematów dotyczy wszystkich, którzy pracują z drugim człowiekiem. Małym bądź dużym. Młodym lub starszym. Kobietą lub mężczyzną.

ZACZYNAMY!

Wydawało by się, że to dopiero początek roku, ale tak naprawdę to już połowa marca, Święta tuż tuż, a za nami 27 wspólnych zajęć w nowej młodzieżowej grupie na Bobrku (no tak, to już nie są dzieci). I grupa też nie taka nowa, bo z niektórymi znamy się lepiej lub gorzej z poprzednich lat, niektórych dopiero poznajemy a wszystko na podczas kolejnej edycji naszego projektu. Początkiem roku pogoda nas nie rozpieszczała, ale jeśli było to możliwe to łapaliśmy każdy promień słońca spędzając czas na dzielnicy przy grach planszowych, terenowych czy podwórkowych.

Dzień dobry w nowym roku!

Za nami już połowa stycznia, już przygotowujemy się do pracy z nowymi grupami dzieci i młodzieży, bo w tym roku mamy plan, by zrobić coś fajnego ze starszą ekipą, ale... powspominajmy chwilę jeszcze te chwile, które są za nami =) 

Dwa finały

Muszę się Wam pochwalić i opowiedzieć o 2 niezwykłych wydarzeniach, które niedawno miały miejsce na naszych zajęciach. Wszystko za sprawą naszych utalentowanych, kreatywnych i w tym roku całkiem nieźle zaangażowanych dzieci. Powstały dwa projekty. Jeden - totalny top secret, wielka niewiadoma i tajemnica - przyjęcie niespodzianka z okazji moich urodzin; drugi - nasz wcale już taki nie mały projekt - pokój zagadek w stylu strasznym =)

Jeszcze o tym, co za nami...

Niedawno zaczęła się prawdziwa zimowa atmosfera - śnieg, mróz, zmarznięte palce u nóg...a my chcemy Wam jeszcze przypomnieć i pokazać jak wspaniałe były słoneczne dni u nas! Wrzesień i październik podarował nam trochę słońca i oczywiście okazji do dobrej zabawy!:) Byliśmy w nowym wesołym miasteczku - Legendii. Było naprawdę wesoło choć karuzele stawiały przed nami wiele wyzwań. 

Międzynarodowy Dzień Wolontariusza

"Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, 

lecz przez to, kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi."

Kochani Wolontariusze, DZIĘKUJEMY, 

że za pomocą waszych rąk możemy robić niezwykłe rzeczy!

 ;)

List do Dzieciątka

Akcja charytatywna
List do Dzieciątka 2017

Grupa Pedagogów Ulicy UNO z Bytomia po raz siódmy zaprasza Państwa do włączenia się w akcję spełniania dziecięcych marzeń.

Dlaczego List do Dzieciątka? Ponieważ na Górnym Śląsku gwiazdkowe prezenty od zawsze przynosiło Dzieciątko, a nie Mikołaj! Mikołaj swoje 5 minut ma 6 grudnia. Zależy nam na umocnieniu tej starej, śląskiej tradycji.

ROZBARK PO POWROCIE

Wrzesień jest dla mnie szczególnym czasem, jeśli chodzi o naszą pracę. Po swobodnych wakacjach, gdzie zajęcia często odbywają się do południa, a nasi podopieczni mają czas na spotkania z kolegami; gdy częściej przymykamy oko na nieobecności - bo ktoś jedzie do rodziny, rodzina przyjeżdża do niego lub po prostu w tak upalny dzień idzie z rodziną nad wodę, gdy są Festiwale Zabawy. Po takim maratnie i zmienności w zajęciach możemy przetestować relacje, które powstały. Zaczyna się rok szkolny, wszystko wraca do starej rutyny i tylko stajemy przed pytaniem czy dzieci w tej codzienności będą wciąż chciały nas. Na Rozbarku był to o wiele trudniejszy czas niż możnaby przypuszczać. Jedna z nas rozpoczęła wrzesień od urlopu, a druga zmuszona była pójść na L4 przez kontuzję. Przyznam szczerze, że z wielkim lękiem i obawami wracałam na zajęcia. Zastanawiałam się co mnie czeka i czy w ogóle coś czeka. Prywatnie był to dla mnie trydny rok, więc miałam świadomość, że mniej lub bardziej grupa to czuje. A jednak! To co budowałyśmy z Karoliną przez kilka miesięcy przetrwało, co więcej - nawet ewoluowało! Jesteśmy w stanie zrobić razem coś fajnego, jesteśmy w stanie szczerze ze sobą porozmawiać, a nawet potrafimy nawzajem stawiać sobie granice! Podobno wszystko w naszym życiu zdarza się z jakiegoś powodu, nie wiem czy w to wierzę, ale wierzę, że ten wrzesień był nam potrzebny i wzmocnił naszą grupę! Pozwólcie, że już nie będę opowiadać Wam o tym, co wydarzyło się pod koniec wakacji, ale pokażę Wam małe conieco z aktualności! Rozładowaliśmy odrobinę swojej energii w Parku Linowym, jednym szło lepiej, inni potrzebowali troszkę więcej czasu na oswojenie się. Jednak z ogromną dumą mogę powiedzieć, że cała grupa dotrzymywała sobie kroku! Wybraliśmy się na spacer szlakiem Matki Ewy i poznaliśmy nowe gry!